Connect met Facebook

Ivo van Haaren

“Sport is voor mij… vrij noodzakelijk.”

Mijn naam is Ivo van Haaren. Ik werk bij Eurosport sinds augustus 2011. Ik becommentarieer atletiek.

De liefde voor sport is me met de paplepel ingegoten en daarna enigszins uit de hand gelopen. Ik heb de behoefte om overal waar ik geweest ben een favoriet team uit te kiezen en dat te volgen. Vooral de Zweedse sporten moeten het ontgelden. Daarnaast heb ik vanaf mijn 7de de vrijheid gehad om bijna alle sporten uit te proberen. Tennis, atletiek, schaatsen, honkbal en bobsleeën zijn daarom ook sporten die ik extra liefheb.
 
Naast mijn werk bij Eurosport, schrijf ik onder meer artikelen voor de atletiekunie en de bobsleebond en geef ik atletiektraining aan de A- en B-junioren van KAV Holland in Haarlem.
 
Mijn eigen sportieve carrière verliep tot mijn 15e voorspoedig. De keuze tussen atletiek en tennis was een moeilijke, maar uiteindelijk gaf het plezier én de kans op Nederlandse titels de doorslag om voor atletiek te kiezen. Vanaf mijn 16de gooiden blessures echter roet in het eten en bleek ik mentaal niet sterk genoeg om na een tegenslag beter terug te komen.
 
Een recreant leek geboren, maar nadat ik in 2006, toen 24 jaar, de kans kreeg om me aan te sluiten bij het Nederlands bobsleeteam, heb ik nog een keer de stoute schoenen aangetrokken. Dit avontuur begon voorspoedig, maar uiteindelijk kwam ik tekort om mee te doen aan de Spelen. Vandaar dat ik er nu als trainer alles aan doe om de jeugd wél een succesvolle sportcarrière te bezorgen.
 
Mijn favoriete sportverslaggever is Jeroen Grueter, omdat hij duidelijk, vakkundig en enthousiast tegelijk is. Zijn verslag van de Olympische ijshockeyfinale tussen de Verenigde Staten en Canada, tijdens Vancouver 2010, was van een ongekende schoonheid. IJshockey is misschien wel een van de moeilijkst te volgen sporten en hij zag alles perfect. Dat verslag heeft diepe indruk op mij gemaakt.
 
Mijn persoonlijke sportieve hoogtepunt is mijn race op de 300 meter horden, als 15-jarige. Het was een onderdeel dat ik nog nooit gedaan had en daarom vond ik het moeilijk om deze juist in te delen. Mijn toenmalig beste vriend en grootste concurrent liep in de baan naast me en ging als een gek van start. Ik had me vooraf voorgenomen om niet van hem te verliezen en ging er als een dolle achteraan. Vanuit de buitenbaan haalde ik hem in en vervolgens heb ik hem niet meer teruggezien. De tijd die ik liep, was goed voor de beste prestatie ooit gelopen door een 15-jarige. Dit record heeft 8 jaar standgehouden en is tot op de dag van vandaag slechts door 1 atleet verbeterd.
 
Dieptepunt was mijn debuut als remmer in de World Cup bobsleeën. Met piloot Vincent Kortbeek kreeg ik de kans om ervaring op te doen op het hoogste podium. De wedstrijd was in Winterberg, de ‘Nederlandse’ berg, en daardoor kwam er veel familie en vrienden kijken. Aan de motivatie lag het niet, maar ik wilde mezelf en aanhang zó graag laten zien dat ik het kon, dat ik helemaal verstijfde en er geen fatsoenlijke start uit mijn benen kwam. Niemand heeft het me ooit kwalijk genomen, maar ik ben er nog steeds ziek van!
 
Mijn favoriete sporter is Stefan Edberg, omdat hij alles is wat een sporter zou moeten zijn. Naast zijn fluwelen serve en volleyspel, was hij altijd een gentleman op de baan en de rust zelve. Ik heb altijd een voorkeur gehad voor Scandinavische sporters, omdat ze altijd zo aardig overkomen en ondanks het grote succes dat velen behaald hebben, altijd zichzelf zijn gebleven. Deze instelling spreekt me bijzonder aan.
 
Mijn favoriete sportmoment is de gouden race van Ellen van Langen, omdat dit herinneringen met zich meebrengt. Als 10-jarig jongetje brak ik mijn arm tijdens een val uit een boom, op een Engelse camping. ’s Avonds moest ik naar het ziekenhuis om geopereerd te worden… en onderweg, in de auto, werd Van Langen Olympisch kampioen.
 
Ook Stefan Edbergs triomf op de US Open van 1992 zal me altijd bijblijven. Zijn weg naar de finale ging gepaard met matchpoints tegen, heroïsche vijfsetters en veel lange partijen. Toch weerhield dit hem er niet van om in de finale Pete Sampras gedecideerd opzij te zetten met prachtig aanvallend tennis. Recentelijk heeft het wereldrecord van Usain Bolt op de 100 meter indruk gemaakt. In Berlijn zat ik in het stadion toen hij naar 9.58 snelde. Ik heb 20 keer naar de klok moeten kijken. Kon het niet geloven!
 






< Terug naar commentatoren overzicht



Zoek een commentator:


DIT IS EEN MAANDELIJKSE DIGITALE NIEUWSBRIEF. MELD JE HIER AAN!
Nu op Eurosport

In 2012 op Eurosport

Share |
(c) Copyright Eurosport - Disclaimer - Powered by Initium